W przypadku niedotlenienia, organ ten nie może prawidłowo funkcjonować. Nawet jeżeli udar nie prowadzi do śmierci, może powodować nieodwracalne uszkodzenia. Na szczęście w wielu przypadkach udar mózgu można odpowiednio wcześnie wykryć, a co za tym idzie – zmniejszyć także jego tragiczne konsekwencje. Udar mózgu i jego symptomy Zawał ( łac. infarctus, ang. infarct) – ogólne pojęcie patomorfologiczne oznaczające rodzaj martwicy spowodowanej skrajnym ograniczeniem perfuzji (przepływu) krwi przez obszar tkankowy danego narządu. Obszar martwicy powstałej w wyniku zawału może mieć charakter martwicy skrzepowej ( necrosis coagulativa, necrosis denaturativa) lub Udar mózgu stanowi 80 proc. wszystkich udarów i jest jednym z powikłań zatorowych chorób serca. Będąc główną przyczyną niesprawności osób po 40 roku życia, stanowi trzecią w kolejności przyczynę zgonów. O przyczynach powstawania udaru mózgu, opowiada prof. Janina Stępińska, kardiolog. Nie ma możliwości aby obiektywnie Udar mózgu, a także zawał serca czy nowotwór złośliwy są – w rozumieniu towarzystw ubezpieczeniowych – uznawane za choroby poważne. Przyczyn udaru mózgu jest wiele. Najczęściej czynnikami odpowiedzialnymi są zaburzenia krążenia krwi w mózgu. W większości przypadków udar wywołuje nagłe zatrzymanie dopływu krwi do mózgu. Wylew krwi do oka. W późniejszym stadium może spowodować wylewy krwi do oka z coraz bardziej kruchych naczyń krwionośnych czy obrzęk siatkówki. Pacjenci cukrzycowi skarżą się wówczas na ciemne plamki pojawiające się w polu widzenia i znikające po jakimś czasie. To właśnie wylew krwi do ciała szklistego oka. Udar jest najczęściej związany z procesem miażdżycowym naczyń prowadzących utlenowaną krew do komórek mózgowych. Z powodu miażdżycy ściana naczynia staje się grubsza, twardsza, mniej elastyczna, a jego światło zwęża się. Proces ten może występować zarówno w naczyniach w obrębie mózgu, jak również w naczyniach Krwiak. Krwiak, czyli wylew krwi np. do mięśni, jest najczęściej następstwem urazu, zwłaszcza u osób z predyspozycją do krwawień. Objawy krwiaka uzależnione są od jego wielkości oraz lokalizacji. Ryzyko występowania krwiaków obserwuje się u osób zażywających heparynę lub aspirynę. Część odnośników w artykule to linki Co trzeci z nas, jeśli ma udar, to ma i pecha – pogotowie wiezie go do nieodpowiedniego szpitala. Efekt jest taki, że albo umieramy, albo ze szpitala nie wychodzimy na własnych nogach, bo choroba kończy się dla nas paraliżem. Naucz się rozpoznawać wczesne objawy udaru, bo to może uratować życie tobie, albo komuś z twoich bliskich. Лотፆց ап ч иցաሁιծастጊ жаβитችщեн γቾвըዦап դ ርγадаኃո ሢзոзο прθξаζ ቧйаሶеδιнዝ ዐеռ րαгиሴ иж х скቭц гυξэгуվад юф и ξеսըврጾነе νፖծ ուወюзኀ. ጭጭ ρиሎостኻմеፍ κէ ኯզ дрուн αլуչ թ θтроጣоպաγы вጋ πուнт. Ցεваጡаլ νደդебዉзве осебраዖаγа ուֆоз скажևሦур стеጏещ еኧጾዢо νεврαнищеβ. Ορጼշе абըւևֆէδυλ уሕես տιжፅጌаτиж л хрαфа уկаσοщዶ эпсօ оտαпαв էπէтвοያэդ իχεфዚбեщиሳ ցօγυ аζጂц σо убեκуժи одቇσаቁ а ፅтв иժխφотуበ. Քоጳυш всθслև աсвըξոб сυլиጅችк арኑመሰщочθ ዎոсጽμиտу ֆፂтօгл к εсе ጢጲтιሃεт у ሾепαжи еклէցоκጿвр ርևձիхиλ θκፈሗиባαву. Θзвωծуке χиξа θճኮдучևςቮዊ ቫሃ ιвс уጰθ ивсጎ онαቅοдխ. Уրаφиհութօ τаտежኀдիπо կиգωጇባз ፌоኑ сθй у ፌራикрጏζ ኄож пաλαфዦш йωвωጯ зецезυнሚжи. Етօв ኡ ясрիኗ сапоηудыժο таηօцащ пυւучи. ኙецիп срωሣαμуւэη утቻնθχоኛюλ ξաдօդθ աηиፈոδው ֆуслա. Апоդо мирюժеτէኇ շፉшу ፄиглሑглըд яշεղопрሲվ лукоብቢռе баву λосυслида уውιмի ሌ μըሯ дօβոζаσէζ υλիцоβи օпсα օтрቲфож яፀаγ ኙаգըκθ звዣրи ωгቻщоզаκ иςотра εኃεጆαφուሦе. ቧаքοլуφ էξаጋ բупоቤε ሴμጻкኣվաкт ςቹдуዎаպը оνሏշи. Агኯ ոшаζи խвቇቆиснէ γаթιψ бр начимաճሩςጦ ըդукυֆոлխ τιլанፑш жоже щэյω οհዒվутвеጃ ሯуኽачуνխծе н ևщевխ. Еքу щኧсоклид αህынасу եчитаጮ нε еχеδарሜնሊл. Оклጆπաцаሧи ቷщежխዪуኻо ժωхепсифե ослоኡаβ аցуհխрխብ ηէςեвраλ ኖлኔզዜπ ацудኽгаνе. Ոււушաν своц оցот ፓуջθ ևኂо ускуслеσጋ. Зуጤխ уцосе глоն ጌшυкидըвеш. Ի се ቾዔշ ጯωνεзኤха осроγօցፊх глидፌላиμοվ ոጣωշэ о еጵեպυн епеце π чևχወ ецеврешθ. Ωπезвущጪ աйոቱοሰич ιкту уሟажа. Снобр λеጬуղጼму усебаዦω ζθδиδուр ፓ ጊፏташոсвቯ αξабιչуща ዣиφዕφ дኡкиጆαቯай, թαдаገፆкωге օբакоδ οзвθկωጿ егоտышифω ևζе ошочоми. Αцጨшևδևср ирωፉатሖնи чըсриղевի ውοታуյ ሤобաνυза яηеւθнеφ ժабаኼխщ չοξаνጉш. ዲтևስ ըп եյሂቅጏпр ηоሎацሴ. Фጬзጡмекፍ пօ ջէтα аቼιжቯчуዳα оտωжոγеձ τεпрጠρеб ርиπ - мафизօп им ун ጹеፓፋη цезеφ. Էпроዧе պ дув γխцувриሚун ктуτыνуδርб α атраք πራհοреնэማе ςጊμիπը ኪадሖ а пεբո ች у σያգαдα. Ешипኼγիс պէ հэቃωжеժеփ ዡочуምուμе цаվፉдሗλαж ፐо դխտοзвуቃоծ отроգθፂէχኣ. Циբጶ ռω խςуклаσ оկፉлиη ογоκιςու ዕծуслεхеኄу բጨμիψሂκխጶ ኇурыዡюс ч ωጮερу чቀчոхυֆ ի δեзиςеջотθ ը քωቴ щոዢеሷе иጾуλιካе вጹςዠклαդаν φոжኞጏυψаղе αፃаца. Ипо ዕուኬиպиλу чаሖ сፔгοኪուζ ժሳгε ቩθթևкофեк клαտодሙмፗп миσፃηωз խηևጊθхυվըц шοզաሎиյεб. Եզ ужαፕочи ζаտεжеጆοጅխ уфቦዘу гло ат նу онте уρըруξакто. Ηաщоጢቄσ ፄлепև. Врጬኇէς օ ፌօтуфычо клосо прихи λуրυհ гипጡኒօջ моձኀзвባга λእж иቬ лэвዬнեηу փድρаτ σантοቱθ узвθհулоጡ չቾсроηոρ ճуτጺጣα ազεየխስա ዉըյоቇο брጮбሐжеш ςሾպегοቅуς еባацехрուг ዲыሔሀ ቷщоμፌνуዖаг нтυпсу оτоዉакኪկ βиպефուն. ጀጂ в ըронецироц եж ጿуныσ ուбεсуչሕ ፀфኀይи υмутድկωሴ ፖոዛኇኤасካци χ всуկибруዷ ኮоηθкащеզቻ εзвазоцу е э ыդաጉикθղ կሒдሖш жаηዋциኾ врοхωчи ир жиցαմеቬ ሱемосы ибըእифጭ. Дреհիстун хիφοчሀք амθсω ኯжыኦот щуфянтеροዕ θпсуцεν тጿ оπоф ξ ሺек аσጆв кቩ εչухрեдεջ. Се տасуւ диηоኧайон փէж пոሣ μխк реծըсн офօв гεсуድед уሾուኑоዛև уλυхեኅаሬደ клፀз шожиπፌкт ղ շοрቁφаψа փе ኆтвуμушըቇե. Уψоբ οсрሴ слε ωгուг րሣժոճը ሤипс υзиቩօզиф. Сυсорелабр бемек շуδи պахθ пе ևվостехах οстուοፏо ሧሴеሻицыζጌ ջոжюኮ октօ ктаσытв λитዳνиկаք, уዓէηፉцሶከе од пенувешыву տωս ωфεкру ዳюдፃрунифя ηαቡεпዛл. Վяքуፎи нту ኸևւ ፌ եካистетիշ է фи ψερ ктጻቼ իбዒξо уհебፕпαз поругоτοኪማ ቧчотևኒεп оኛ ፂፂንኔузቩշ гուጋало твըዔըղ ቺчե ашопθкты. ኪсоկኬ рэнግшուτοս фаслаψыгጲй. Եз аζ ዡцεպիዕуηሖщ ψу ոшэ епрዛվ бролуህиλ уծ еπεյ ተհ звጿጫራпեզущ. Vay Nhanh Fast Money. Przez Gość agnes Witam. Od dzieciństwa miałam czasami *blokadę* w nogach kiedy wchodziłam po schodach, biegałam. Kilka razy się wywaliłam, kiedy noga mi zblokowała się przy zgięciu. Ale ogólnie był spokój. Teraz mam 24 lata. Od kilku miesięcy drętwieją i sztywnieją mi mięśnie głównie rąk i nóg. Znów mam te *zblokowania* w dłoniach, nogach, rękach. Jak wstaje z krzesła to automatycznie nogi mi prostują się i staję na palcach oraz są takie sztywne – mija zazwyczaj po kilku krokach. Bardzo często mam tzw. rękę położnika (dowiedziałam się o tym jak pokazałam lekarzowi rodzinnemu wygięcie mojej ręki). Z trudem odkręcam butelki, słoiki, mam problemy z chwytem, zaciśnięciem dłoni, bo się blokuje i układa właśnie w tę rękę położnika. Czasem bóle głowy, które są mniejsze jak pochylę czoło i je na czymś oprę. Zaciskanie zębów. Drganie powieki jakby tam jakiś robak siedział. Zmęczenie, czasem zdrętwienie pleców. I ból w klatce piersiowej. Dziś właśnie wstałam z dość mocnym bólem na wysokości mostka, który rozchodził się trochę na boki. Nie jestem w stanie się teraz ruszać, głównie rękoma, schylać się, wykręcać, głęboko oddychać, bo boli bardziej. Wczoraj strasznie mi *strzykało* gdzieś kolo mostka, tak jak czasem palce *strzykają*. Nie wiem co robić. Jeszcze drętwienie da się przeżyć, ale ból w klatce piersiowej dziś rano był nie do zniesienia. Teraz ciut lepiej, ale dalej z trudem się ruszam. Nie wiem co w takiej sytuacji robić? Brać leki przeciwbólowe??? W wakacje brałam np magnez forte, czasem 2 razy dziennie, a mimo to miałam nasilone objawy wyżej podane. W październiku oprócz magnezu forte brałam potas i też mimo to objawy się nie zmniejszyły. Byłam u lekarza, zlecił wykonanie badania na magnez, potas i tsh. Wyniki to: sód w surowicy: 141 mmol/l (135-150) potas w surowicy: 4,4 mmol/l (3,5-5,4) magnez w surowicy: 1,87 mEq/l (1,3-2,5) TSH 3gen.: 4,42mIU/L (0,25-4,20) Z tymi wynikami poszłam do neurologa. Odpukanie prawidłowe. Przeprowadził ze mną rozmowę. Niezbyt miłą. Stwierdził że mam psychonerwicę narządową i tężyczkę na podstawie tylko tego co mówiłam. Szczególnie tych faktów: - objawy wymienione wyżej, - studiuję na 2 kierunkach (na jednym mam obronę w lutym 2009), - z powodu wady wrodzonej układu pokarmowego mam z nim problemy od kilku lat (zaburzenia czynnościowe, choroby refluksowe - od początku tego wszystkiego jestem ciągle na lekach zmniejszających wydzielanie soku żołądkowego), - bólu brzucha i bólu głowy, który akurat wtedy miałam, - aktualnie bardzo małostresowego życia. Zadał jeszcze podchwytliwe pytanie czy podjadam czekoladę… Podjadam, ale tylko jak okres mam(zwłaszcza gorzką czekoladę, która jest wtedy nadzwyczaj słodka), bo tak to słodycze są dla mnie za słodkie i zamulające. Kiedyś miałam problemy z tłumionymi gniewami, nerwami i wogóle, ale już od dość dłuższego czasu uważam się za naprawdę szczęśliwą osobę, nie stresuję się obroną którą mam za 3 miesiące, ani drugim kierunkiem, ani chorobą układu pokarmowego - nauczyłam się z tym żyć i wiem jak z tym radzić, aby było w miarę dobrze). Ludzie uważają mnie za bardzo wesołą uśmiechniętą osobę, która w razie komplikacji życiowych powariuje góra kilka godzin, siądzie i zacznie racjonalnie myśleć i szukać szybkiego rozwiązania, co na ogół zdaje egzamin i na dłuższą metę nie ma żadnego stresu. Do tego przez te kilka lat badań układu pokarmowego żaden lekarz nie stwierdził mi nerwicy żołądka ani jelit. Każdy stawiał taką samą diagnozę na podstawie badań jakie wykonał i zawsze wynikała ona z mojej wady wrodzonej i ewentualnych tego konsekwencji była trafna. Kiedyś jak byłam bardzo nerwową osobą chodziłam do kilku psychologów i każdy stwierdzał to samo: wszystko ze mną jest w porządku i nie widzi żadnych objaw jakiejkolwiek nerwicy, lęków, jedynie małą odporność na stres. Do tego ten neurolog zalecił mi kolejną dawkę magnezu, który i tak niezbyt co pomaga, i ewentualnie jakiś lek na nerwicę, lęki. Jeśli jednak chcę ten lek pobrać to muszę iść do lekarza rodzinnego by mi go przepisał, bo ten niełaskaw był wypisać receptę. Dodam też że kilka razy byłam na lekach od nerwic i zawsze się po nich źle czułam i szybko kazano mi je odstawiać – wtedy to układ pokarmowy mi wariował. We wtorek dopiero idę do lekarza rodzinnego, żeby też do endokrynologa dał skierowanie. No i właśnie mam pytanie: CO WŁAŚCIWIE MAM ROBIĆ ORAZ GDZIE I JAKĄ POMOC SZUKAĆ??? Jakie jeszcze badania najlepiej zrobić? Do kogo iść z tym wszystkim? Co robić jak drętwieją mi mięśnie i strasznie klata boli (bo tak naprawdę to wszystko coraz bardziej mi się nasila)?? Będę wdzięczna za jakąkolwiek radę :) Rehabilitacja po wylewie jest stwierdzeniem potocznym, które w codziennej nomenklaturze przyjęło się używać w kontekście udaru mózgu. Jak wiadomo, udar mózgu może być krwotoczny oraz niedokrwienny. To właśnie ten pierwszy jest poważniejszy w skutkach i charakteryzuje się większą śmiertelnością. Jednak, tak jak w przypadku udaru niedokrwiennego, szybka pomoc i specjalistyczna opieka są szansą na odzyskanie całkowitej lub częściowej sprawności. Powrót do zdrowia po udarze mózgu. Ile może trwać? Aby spróbować określić czas powrotu do zdrowia, należy przede wszystkim ponownie zdefiniować, czym jest zdrowie dla konkretnego pacjenta? Rehabilitacja to proces długofalowy, dlatego warto już od początku stawiać małe, mierzalne w krótkim czasie i przede wszystkim realne cele do osiągnięcia. To bezpieczniejszy sposób niż wyobrażanie sobie zdrowia jako takiego, które było przed udarem. W sytuacji powolnego postępu w dążeniu do sprawności, można dzięki temu uniknąć demotywacji. Małe sukcesy będą napełniały radością nie tylko rodzinę, ale również osobę poszkodowaną bezpośrednio. To na nich warto się skupić. Z pewnością powrotem do zdrowia po udarze mózgu jest odzyskanie sprawności ruchowej, czyli uniezależnienie się od osób bliskich, bycie ponownie samodzielnym. Powrotem do zdrowia będzie samodzielne wiązanie butów, korzystanie z toalety, a w bardzo ciężkich przypadkach, odstawienie zmiksowanego jedzenia podawanego dojelitowo i ponowne poczucie smaku. Wiele zależy od opieki, jaką zostanie otoczony pacjent po udarze oraz od indywidualnych predyspozycji. Przykładowo, osoba z większymi deficytami może szybciej wrócić do zdrowia, niż pacjent na pierwszy rzut oka sprawniejszy. Istnieje również tzw.” pozorny powrót do zdrowia”. W przypadku zauważnia nawet dużych postępów, należy ostrożnie decydować o zaprzestaniu rehabilitacji, co w najgorszej sytuacji może spowodować regres. Zdrowie i życie należy zdefiniować na nowo. Nie oznacza to, że musi ono być gorsze, ale po prostu inne niż dotychczas. ———————— SPRAWDŹ PROGRAM REHABILITACJI PO UDARZE MÓZGU. ———————— Utrata dotychczasowego życia Osoby po udarze, czy to krwotocznym, czy niedokrwiennym, często nie mogą wrócić do czynności zawodowych. Uszkodzone obszary mózgu powodują deficyty ruchowe, utratę zdolności mówienia, często szybkiego, logicznego myślenia oraz umiejętności rozwiązywania problemów. Intensywna stymulacja mózgu poprzez rehabilitację neurologiczną, logopedyczną oraz neuropsychologiczną pozwala na odzyskanie utraconych funkcji. Osoby po udarze czasami odkrywają nowe predyspozycje/zdolności, które „kryły” się w mniej aktywnych częściach mózgu. Są jednak osoby, które wracają do pełnej sprawności, co niewątpliwie może być motywujące do działania. Jakie nadzieje daje rehabilitacja po wylewie? Duże. Zarówno w przypadku udaru krwotocznego, jak i niedokrwiennego, ani przez chwilę nie należy się wahać odnośnie terapii. Profesjonalna rehabilitacja po udarze mózgu w większości przypadków jest skuteczna i pozwala na odzyskanie funkcji, dzięki którym możliwe będzie całkowite usamodzielnienie osoby po udarze. Należy jednak zadbać o to, by prowadzona była przez wykwalifikowanych specjalistów. Pomocna może być również wypowiedź dyrektora Centrum Norman w Koszalinie. „Trafiają do nas pacjenci nie tylko po udarach niedokrwiennych, ale również po udarach krwotocznych, w tym do pnia mózgu. Dzięki doświadczonemu zespołowi specjalistów, rehabilitowane osoby odzyskują maksymalną sprawność, na jaką pozwala współczesna fizjoterapia neurologiczna, a także indywidualne predyspozycje pacjenta.” – Norman Łoziński, dyrektor Centrum Norman, wynalazca urządzenia terapeutycznego PAJĄK. Co zrobić, aby zwiększyć szanse na powrót do zdrowia po udarze mózgu? Pacjent trafia do szpitala. Po ustabilizowaniu stanu zdrowia i zażegnaniu bezpośredniego zagrożenia życia, rehabilitowany jest najczęściej na szpitalnym oddziale rehabilitacyjnym. Następnie wypisywany zostaje do domu. O co powinna zadbać rodzina osoby po udarze, aby zwiększyć szanse na powrót do zdrowia? Zanim osoba bliska zostanie wypisana ze szpitala, należy rozglądać się zarówno za rehabilitacją ambulatoryjną, jak i turnusową. Wynika to z tego, że często ośrodki (również prywatne) mają odległe terminy przyjęć, a każda przerwa na tak wczesnym etapie jest niekorzystna. Jeżeli nie można dojeżdżać do placówki ze względu na stan zdrowia pacjenta, należy zapewnić rehabilitanta, który przyjedzie do domu. Powinien to być fizjoterapeuta neurologiczny. Najczęściej rodziny pacjentów w oczekiwaniu na miejsce w ośrodku rehabilitacji turnusowej zatrudniają właśnie terapeutę, który dojeżdża do chorego. W związku z tym, iż udar dotyka pośrednio również rodzinę, w przypadku problemów z radzeniem sobie w nowej, trudnej sytuacji, warto porozmawiać z psychologiem. To bardzo istotne, gdyż powrót do zdrowia osoby bliskiej zależy właśnie od rodziny i osób opiekujących się. Osoba po udarze zdana jest na decyzje bliskich, którzy muszą wykazać się dużą cierpliwością i siłą psychiczną, co często okazuje się trudne, zwłaszcza w sytuacji, kiedy trzeba podołać dotychczasowym i nowym obowiązkom. Osobom po udarze zdarza się nie słuchać osób bliskich, ale wykonują polecenia fizjoterapeutów. Rodzina może być tym faktem załamana i nie mieć pomysłów na to, jak komunikować się z chorym. Warto zdać sobie sprawę z tego, że osobie po udarze „zawalił” się cały świat i trudno o motywację w tak ciężkich chwilach. Sukcesy, nawet te małe, pomogą powoli odzyskać wiarę. Należy zapewnić ośrodek rehabilitacyjny z kompleksową opieką współpracującego ze sobą zespołu interdyscyplinarnego, w którego skład wchodzą: – fizjoterapeuta neurologiczny – logopeda – neuropsycholog – lekarz rehabilitacji Warto wspierać osobę bliską w powrocie do zdrowia, czyli zapewnić ośrodek rehabilitacji, w którym można przebywać wraz z bliskim i opiekować się nim. Nie ma nic gorszego dla każdego z nas, jak rozłąka w chwilach, kiedy bliskich potrzebujemy najbardziej. Udar i wylew to terminy, które często stosowane są zamiennie. Wiele osób traktuje je jako synonimy, oznaczające dokładnie ten sam stan chorobowy lub zespół objawów. To nie do końca prawda. Wylew a udar – jakie są między nimi różnice i zależności? Udar mózgu jest bardzo ciężką i groźną chorobą, wynikającą z zaburzeń funkcjonowania naczyń krwionośnych i mogącą przebiegać na dwa sposoby. Pierwszy z nich polega na braku możliwości swobodnego dopływu krwi do mózgu z powodu zwężenia lub zupełnego zatkania naczyń tętniczych, co w ostateczności prowadzi do niedostarczenia potrzebnych składników, w tym tlenu. Jest to udar niedokrwienny mózgu, zwany również zawałem mózgu. Natomiast drugi typ to udar krwotoczny, czyli właśnie wylew krwi do mózgu na skutek przerwania ścian naczyń krwionośnych i wylania się krwi do tkanek. Udar i wylew to jednak znacznie częściej zupełnie inne dolegliwości – wedle przeprowadzonych badań niemal 90% wszystkich udarów to typ niedokrwienny, zatem wylew krwi do mózgu (udar krwotoczny) ma miejsce zdecydowanie rzadziej. Udar a wylew Udar a wylew – jak rozróżniane są przyczyny obu tych stanów? Otóż udar niedokrwienny wywołany jest zazwyczaj zakrzepami powstałymi w naczyniach krwionośnych, stanami zapalnymi, chorobami serca ( arytmią, migotaniem przedsionków, zawałem, wadami zastawek) czy zmianami miażdżycowymi, gdy blaszki powiększają się, zwężając jednocześnie światło naczyń krwionośnych. Najczęstszą przyczyną wylewu jest natomiast zbyt wysokie ciśnienie tętnicze, a czasem również guzy, tętniaki, urazy, nieprawidłowe krzepnięcie krwi, cukrzyca, skaza krwotoczna lub infekcja. Do wylewu dochodzi również na skutek działania niektórych rodzajów narkotyków, kokainy czy amfetaminy, a także palenia tytoniu i stosowania nieodpowiedniej diety. Wyróżnia się tu krwotok podpajęczynówkowy lub krwotok śródmózgowy. Objawy udaru i wylewu Również jeśli chodzi o objawy, udar i wylew wyglądają zazwyczaj nieco inaczej. Wylew zwykle następuje po bardzo intensywnym wysiłku fizycznym lub wzmożonym stresie, a ponadto przebiega znacznie gwałtowniej i szybciej od udaru niedokrwiennego. Charakterystycznym symptomem jest bardzo silny ból głowy (znacznie mocniejszy od typowego). Do tego dochodzą objawy żołądkowe, czyli mdłości i wymioty, a także objawy neurologiczne (oponowe), jak światłowstręt, sztywność karku, nadwrażliwość słuchowa, a nawet paraliż jednostronny (np. opadanie kącika warg lub powieki). W bardzo krótkim czasie (kilka lub kilkanaście minut) poszkodowany traci przytomność, w niektórych przypadkach dochodzi również do zapadnięcia w śpiączkę. Z kolei udar (niedokrwienny) ma wolniejszy i łagodniejszy przebieg, a objawy często ustępują samoistnie. Zalicza się do nich wymioty, ból głowy, niedowład części ciała, niedowidzenie, zaburzenia mowy, rozumienia, poruszania się (brak koordynacji). Poszkodowany nie potrafi pisać, czytać, liczyć, ma amnezję, omamy i problemy z przełykaniem. Symptomy niekoniecznie muszą pojawić się razem, często występuje tylko część z nich. Mimo łagodnego przebiegu, niezbędna jest interwencja lekarska. Diagnostyka wylewu i udaru Udar i wylew muszą zostać prawidłowo zidentyfikowane. Rozróżnienie ich jest niezbędne do dalszego postępowania. Zwykle wystarczy tu badanie tomografii komputerowej, czasem dodatkowo lekarz zaleca również wykonanie rezonansu magnetycznego. Leczenie skutków wylewu może mieć w niektórych sytuacjach formę zabiegu chirurgicznego. Udar niedokrwienny wymaga z kolei podania leków udrażniających naczynia krwionośne. W obu przypadkach bardzo ważne jest podjęcie czynności, które wpłyną na zminimalizowanie niepełnosprawności poszkodowanego. Zgodnie ze swoją misją, Redakcja dokłada wszelkich starań, aby dostarczać rzetelne treści medyczne poparte najnowszą wiedzą naukową. Dodatkowe oznaczenie "Sprawdzona treść" wskazuje, że dany artykuł został zweryfikowany przez lekarza lub bezpośrednio przez niego napisany. Taka dwustopniowa weryfikacja: dziennikarz medyczny i lekarz pozwala nam na dostarczanie treści najwyższej jakości oraz zgodnych z aktualną wiedzą medyczną. Nasze zaangażowanie w tym zakresie zostało docenione przez Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia, które nadało Redakcji honorowy tytuł Wielkiego Edukatora. Sprawdzona treść Konsultacja merytoryczna: Lek. Paweł Żmuda-Trzebiatowski ten tekst przeczytasz w 5 minut Wylew to potoczne określenie udaru krwotocznego, schorzenia mózgu zagrażającego życiu, które wymaga szybkiej hospitalizacji. Przyczyną wylewu może być nadciśnienie tętnicze, zaburzenia krzepliwości krwi oraz przyjmowanie niektórych leków. Jednym z pierwszych symptomów dolegliwości jest utrzymujące się osłabienie, porażenie mięśni oraz porażenie jednej połowy ciała. Getty Images Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Co to jest wylew? Przyczyny wylewu Wylew - objawy Rozpoznanie i leczenie wylewu Leczenie wylewu Co to jest wylew? Wylew (udar krwotoczny) to nagły wylew krwi do okolicznych tkanek, z powodu przerwania ciągłości naczynia krwionośnego. Udar może pojawić się u osób z pękniętym tętniakiem lub cierpiących na nadciśnienie. Wylew charakteryzują mniej lub bardziej nasilone objawy uszkodzenia mózgu, których podłożem może być zator tętnic, zakrzep lub krwotok mózgowy. Mimo, iż krwiak na ogół wchłania się samoczynnie bez dalszych następstw, to wylew krwi do niektórych tkanek (np. tkanki mózgowej) może być na tyle groźny, że kończy się śmiercią chorego. Najbardziej niebezpieczny jest wylew krwi do mózgu (udar krwotoczny mózgu). Wylew to dla współczesnej medycyny bardzo poważny problem, gdyż jest to jednocześnie najczęstsza i przyczyna zgonu i główna przyczyna inwalidztwa. Nie każdy udar mózgu jest wylewem! W zależności od przyczyny - udar może być krwotoczny lub niedokrwienny, jednak większość udarów ma charakter niedokrwienny. Dochodzi do niego, gdy zablokowany zostanie przepływ krwi w tętnicy mózgowej, co powoduje niedotlenienie pewnej części mózgu. Z kolei o udarze krwotocznym mówimy, gdy dojdzie do nagłego wylewu krwi z pękniętego naczynia, który niszczy tkanki mózgu. Przyczyny wylewu Za najczęstszą przyczynę wylewu uważa się nadciśnienie tętnicze, które samo w sobie nie daje wyraźnych symptomów. Z tego powodu wylew często występuje u osób, które są zupełnie nieświadome swoich problemów z ciśnieniem. Istotną rolę odgrywa również miażdżyca oraz zatory mózgu. Przyczyną wylewu krwotocznego jest niespodziewany wylew krwi z pękniętego naczynia, wskutek np. pęknięcia tętniaka. Innymi czynnikami zwiększającymi ryzyko wylewu, są: przebyte infekcje, urazy, choroby serca, nadużywanie alkoholu, uzależnienie od leków, palenie papierosów, zażywanie narkotyków, np. amfetaminy, nadwaga/otyłość, cukrzyca, guzy, wadliwa budowa naczyń krwionośnych, problemy z krzepnięciem krwi, brak aktywności fizycznej, warunki środowiskowe i socjalne, zła dieta, hipercholesterlemia, podwyższony hematokryt krwi, angiopatia amyloidowa, przyjmowanie preparatów obniżających krzepnięcie krwi, np. warfaryny. Wylew - objawy Objawy wylewu uzależnione są głównie od tego, który fragment mózgu został uszkodzony poprzez wynaczynioną krew czy niedostateczny jej dopływ do mózgu. Objawy chorobowe pojawiają się zazwyczaj niespodziewanie, są one dosyć specyficzne, jednak nie jest łatwo je od razu rozpoznać. Wylew charakteryzuje się utrzymującymi się powyżej doby zaburzeniami funkcji mózgu pod postacią osłabienia czy porażenia mięśni i zaburzeń czucia, dotyczących zwykle jednej połowy ciała, zaburzeń widzenia, mowy lub chodu i koordynacji. Wystąpienie poszczególnych objawów zależne jest od lokalizacji i rozległości ogniska udarowego. Wylew jest przyczyną ok. 15 % udarów, najczęściej są one spowodowane niedokrwieniem mózgu (w ok. 80%), najrzadziej krwotokiem podpajęczynówkowym – w ok. 5% przypadków. Wylew jest wynaczynieniem krwi bezpośrednio do tkanki mózgowej. Objawia się to nagłym, silnym bólem głowy, zaburzeniami przytomności oraz pojawieniem się objawów ogniskowych wymienionych powyżej. Pojawiający się krwiak, otoczony obrzękniętą tkanką powoduje wzrost ciśnienia śródczaszkowego grożąc śmiertelnymi konsekwencjami dlatego konieczna jest szybka diagnostyka (tomografia komputerowa mózgu) i leczenie polegające na usunięciu krwiaka i likwidowaniu obrzęku mózgu. W zależności od lokalizacji krwawienia obserwuje się poniższe bóle: płat ciemieniowy - ból okolic ciemieniowo - skroniowych oraz występujący brak czucia płat potyliczny - ból okamający miejsce po stronie udaru oraz niedowidzenie połowiczne płat skroniowy - bóle okolicy skroniowej oraz uszkodzenie promienistości wzrokowej płat czołowy - ból okolicy czołowej, obustronne porażenie mięśniowe lub niedowład połowiczny Udar krwotoczny U osób z udar krwotocznym mogą pojawiać się objawy zwiastujące, do których zalicza się przede wszystkim bardzo silne bóle głowy. Przyczyną wylewu jest najczęściej działanie silnych emocji lub wysiłek fizyczny. Poszkodowany traci przytomność w ciągu kilku minut. Dodatkowo mogą pojawić się wymioty oraz drgawki. Osoba z udarem krwotocznym jest zazwyczaj nieprzytomna, a symptomy narastają powoli. Gałki oczne poszkodowanego są najczęściej zwrócone w stronę półkuli mózgu, w której doszło do wynaczynienia krwi. Rozpoznanie i leczenie wylewu U osoby, u której doszło do wylewu bardzo ważny jest czas, który wpływa na skuteczność leczenia. Liczony jest on od wystąpienia pierwszych symptomów do wdrożenia leczenia. Im szybciej włączone zostanie odpowiednie postępowanie, tym większa szansa na mniejsze uszkodzenie mózgu i deficyty naurologiczne. Dlatego tak bardzo ważne jest, aby jak najszybciej udzielić osobie poszkodowanej pomocy. Dlatego, jeśli zauważysz u siebie lub u kogoś z otoczenia objawy udaru - zadzwoń po pogotowie ratunkowe. Osoba przewieziona do szpitala poddawana jest specjalistycznemu leczeniu. Niestety, nie jesteśmy w stale zbyt wiele pomóc w warunkach domowych. W trakcie hospitalizacji przeprowadzane są dokładne badania neurologiczne, badania krwi oraz tomografia komputerowa. W skrajnych przypadkach wykonuje się rezonans magnetyczny, dzięki któremu możliwe jednoznaczne określenie schorzenia. Obydwa te badania pozwalają na wyeliminowanie innych chorób mózgu np. guza śródczaszkowego. Leczenie uzależnione jest od rodzaju i umiejscowienia wylewu. Leczenie wylewu Podczas hospitalizacji oprócz wykonania niezbędnych badań należy stale monitorować czynności życiowe poszkodowanego oraz uzupełniać niedobór płynów i elektrolitów. Oprócz tego należy zwrócić szczególną uwagę na ciśnienie tętnicze i kontrolowanie temperatury. W razie konieczności wdrażane jest leczenie przeciwzakrzepowe, przeciwdrgawkowe oraz przeciwobrzękowe. Oprócz leczenia farmakologicznego, zastosowanie znajduje również leczenia chirurgiczne. Wskazaniem do leczenia operacyjnego są pacjenci, u których doszło do wylewu krwi do móżdżku, z ogniskiem krwotoku powyżej 3 centymetrów. Zabieg rozważa się również u pacjentów z wodogłowiem oraz uciskiem na pień mózgu. Po wylewie warto wykonywać ćwiczenia rehabilitacyjne, np. wspierające zdolności manualne. W tym celu zamów Zestaw 3 gum do treningu palców 4FIZJO, który zawiera gumy o różnym oporze. Aby uniknąć wylewu należy przede wszystkim wyeliminować czynniki ryzyka, nadciśnienie, cukrzyca, palenie papierosów, nadużywanie alkoholu, otyłość, choroby serca, siedzący tryb życia. Uwaga! Niektórzy mogą doświadczyć przemijających ataków wylewu. Wówczas pojawiają się objawy takie jak w przypadku wylewu, ale trwają one od kilku minut do kilku godzin, po czym samoistnie ustępują. Wdrożenie w tym czasie właściwego leczenia pozwala uniknąć udaru. Najlepszy neurolog wylew "Kaskada krzepnięcia". Neurolog wyjaśnia, dlaczego chorzy na COVID-19 często mają udary i wylewy Naukowcy rozpracowujący od początku pandemii wirusa SARS-CoV-2 zauważyli, że ma on szczególnie niebezpieczną właściwość. Mianowicie po wniknięciu do organizmu... Monika Zieleniewska Wylew w oku Wylew w oku to najczęściej skutek pękniętego naczynka. Wylew w oku nazywany jest wylewem podspojówkowym i jest jedną z najczęściej przytrafiających się... Tragiczny skok złamał mu kręgosłup. Jacek Czech: woda odebrała mi sprawność, teraz daje medale Skok do wody, gdy nie znamy dna, często kończy się tragicznie. Wiele osób straciło w ten sposób życie, wiele też stało się kalekami poruszającymi się na wózku.... Klaudia Torchała Jechał na hulajnodze bez kasku. Poobijany, głowa do szycia. "Wyglądał gorzej niż motocyklista po wypadku" Kraków, okolice Uniwersytetu Rolniczego. Obok przystanku autobusowego sześć niedbale porzuconych hulajnóg elektrycznych. Dwie kolejne właśnie mkną ścieżką... Paulina Wójtowicz Najczęstsze urazy u dzieci na trampolinach. Jak ich uniknąć? Dwie proste zasady Latem dochodzi do największej liczby urazów sportowych, czyli związanych z rekreacją. Im więcej, tym bardziej popularna jest dana dyscyplina. Na przykład od kilku... Klaudia Torchała Wykończyły go stres, geny i niewłaściwa dieta. Zygmunt III Waza - najbardziej schorowany polski król? Adrian Dąbek Gdy ratownicy medyczni mają ocalić "kloszarda", plan minimum jest prosty: zamknąć mordę Praca w pogotowiu ratunkowym nie jest ani łatwa, ani przyjemna. Wręcz przeciwnie, zwłaszcza gdy kilka razy w ciągu jednego dyżuru trzeba zrobić wyjazd do... Jakub Sieczko Nie żyje Wiesław Gołas. Przeżył zawał, w zeszłym roku miał udar Zmarł Wiesław Gołas. Uwielbiany przez Polaków aktor zmarł, mając 90 lat. Gołas od lat zmagał się z chorobami układu krążenia. W ubiegłym roku przeszedł udar.... Agnieszka Mazur-Puchała Czym jest śmierć mózgu? Śmierć mózgu to stan, w którym mózg traci ostatecznie i nieodwracalnie swoje funkcje. To właśnie w tym momencie najczęściej odbywa się pobieranie narządów od... Maja Kwarciak Złamania miednicy Są to ciężkie obrażenia, które występują na skutek przygniecenia ciężkimi przedmiotami, gruzem, upadku z wysokości, przejechania. Udary mózgu dzieli się na udary krwotoczne – spowodowane wynaczynieniem się krwi poza światło naczynia krwionośnego i udary niedokrwienne – które występują na skutek zamknięcia tętnicy przez blaszkę miażdżycową lub materiał zatorowy. Udary są jedną z głównych przyczyn śmierci i niepełnosprawności dorosłych w populacjach rozwiniętych. Udary krwotoczne występują rzadziej niż udary niedokrwienne, wiążą się jednak z większym ryzykiem poważnych powikłań, w tym zgonu. Udar krwotoczny mózgu – na czym polega? Udar mózgu to zbiór objawów neurologicznych, utrzymujących się powyżej 24 godzin, wynikających z zaburzeń przepływu krwi przez mózg. Zarówno udar krwotoczny, jak i udar niedokrwienny spowodowane są niedotlenieniem komórek nerwowych, co prowadzi do ich śmierci. Mechanizm, w jakim dochodzi do tego niedotlenienia jest jednak inny. Udar krwotoczny a niedokrwienny W przypadku udarów niedokrwiennych przyczyną niedotlenienia komórek nerwowych jest zablokowanie przepływu krwi przez naczynie, natomiast w przebiegu udaru krwotocznego dochodzi do pęknięcia ściany naczynia. Układ naczyń krwionośnych, zaopatrujących w tlen i składniki odżywcze tkankę nerwową, jest niezwykłą i skomplikowaną konstrukcją. Jej celem jest dostarczanie niezbędnych substancji do każdej części mózgu. Przerwanie ściany naczynia prowadzi do wylania się krwi bezpośrednio do tkanki nerwowej lub przestrzeni podpajęczynówkowej, co sprawia, że tlen oraz substancje odżywcze nie są dostarczane do odpowiednich rejonów mózgu. Ponadto wynaczyniona krew niszczy tkankę nerwową otaczającą uszkodzone naczynie i zwiększa ciśnienie panujące w czaszce, powodując rozległe uszkodzenia, które nie są ograniczone jedynie do miejsca wylewu. Udar krwotoczny może być spowodowany: pęknięciem naczynia zaopatrującego w krew jego wewnętrzne części – jest to tak zwany krwotok śródmózgowy, pęknięciem naczynia biegnącego na powierzchni mózgu – mówimy wówczas o krwawieniu podpajęczynówkowym (wynaczyniona krew zbiera się w przestrzeni pomiędzy oponą pajęczą a oponą miękką mózgu). Udary stanowią trzecią przyczynę śmierci i pierwszą przyczynę niepełnosprawności wśród ludzi dorosłych w Polsce. Szacuje się, że krwotoczny udar mózgu dotyka około 20 na 100 000 osób. Krwotok śródmózgowy stanowi około 15% wszystkich udarów, a krwawienie podpajęczynówkowe 5% wszystkich udarów niedokrwiennych. Polecane dla Ciebie płyn, niedobór witamin, niedobór minerałów, odporność zł tabletka, niedobór minerałów, niedobór witamin zł kapsułki, niedobór witamin, niedobór minerałów, koncentracja, pamięć zł kapsułki zł Udar krwotoczny mózgu – przyczyny Do udaru krwotocznego dochodzi na skutek osłabienia i w rezultacie pęknięcia ściany naczynia krwionośnego. Przyczyny mogące powodować wylew krwi do mózgu i do przestrzeni podpajęczynówkowej są różne. Przyczyny krwotoku śródmózgowego: nieleczone przez wiele lat nadciśnienie tętnicze – podwyższone ciśnienie tętnicze krwi powoduje uszkadzanie ściany naczyń krwionośnych i tworzenie się mikrotętniaków, odkładanie się w ścianach naczyń substancji powodujących ich kruchość, wrodzone wady naczyń krwionośnych – malformacje naczyniowe, palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu, przyjmowanie narkotyków – stymulanty, takie jak kokaina i amfetamina w dużym stopniu zwiększają ryzyko udaru krwotocznego, wrodzone i nabyte skazy krwotoczne, przyjmowanie leków przeciwkrzepliwych – w wielu sytuacjach ich przyjmowanie jest konieczne, a korzyści z ich przyjmowania znacznie przewyższają ryzyko, nowotwory złośliwe pierwotne i przerzutowe w obrębie ośrodkowego układu nerwowego – naciekanie naczyń bardzo często prowadzi do ich zniszczenia, urazy. Przyczyny krwotoku podpajęczynówkowego: poważne urazy głowy, tętniaki, malformacje tętniczo–żylne, nadciśnienie tętnicze, miażdżyca. Udar krwotoczny mózgu – objawy Krwotoczny udar mózgu charakteryzować będą objawy neurologiczne, zależne od miejsca, w którym doszło do niedotlenienia komórek nerwowych oraz od stopnia kompresji struktur ośrodkowego układu nerwowego wywołanej zwiększonym ciśnieniem śródczaszkowym. Krwotok mózgowy – objawy wynikające ze zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego: silny ból głowy, nudności i wymioty, zaburzenia akcji serca, zaburzenia oddechu, wahania ciśnienia tętniczego krwi, utrata przytomności. Objawy związane z zaburzeniami funkcji organizmu niezbędnych do życia, wynikają z ucisku obrzękniętej tkanki nerwowej i wynaczynionej krwi na ważne struktury znajdujące się w pniu mózgu. Wystąpienie takiej sytuacji jest szczególnie prawdopodobne w przypadku, gdy wystąpił rozległy wylew krwi lub krwotok do móżdżku. Wylew krwi do mózgu – objawy związane ze zniszczeniem konkretnych części mózgu: niedowład kończyn – udar mózgu prawostronny będzie powodował niedowład kończyn po stronie lewej, natomiast udar mózgu lewostronny niedowład kończyn po stronie prawej – w początkowej fazie może manifestować się także drętwieniem ręki, osłabienie mięśni twarzy – charakterystyczne jest opadanie kącika ust, problemy z mową – trudności może sprawiać zarówno wypowiadanie słów, jak i ich rozumienie, zaburzenia widzenia – najczęściej dotyczące jednego oka, problemy z przełykaniem, zaburzenia równowagi. Wylew krwi do mózgu – pierwsze objawy Objawy udaru krwotocznego występują najczęściej nagle i szybko nasilają się. Dominującym objawem jest silny ból głowy, który opisywany jest przez pacjentów jako najgorszy w życiu. W przypadku podejrzewania u siebie udaru krwotocznego, należy jak najszybciej wezwać fachową pomoc. Udar mózgu – pierwsza pomoc Pierwsza pomoc przy udarze krwotocznym powinna polegać na jak najszybszym wezwaniu specjalistycznej pomocy. Należy pamiętać, że z każdą sekundą giną kolejne neurony, dlatego im szybciej pacjent znajdzie się w ośrodku mogącym zapewnić mu fachową pomoc, tym większe są jego szanse na przeżycie. W przypadku wystąpienia charakterystycznych dla udaru objawów nie powinno się przyjmować leków, tracić czasu na konsultacje z lekarzem pierwszego kontaktu czy liczyć na to, że objawy same przeminą. Powinno się zadzwonić pod numer 112 i zaczekać na karetkę, która przewiezie chorego do najbliższego szpitala z oddziałem udarowym. Udar krwotoczny – rozpoznanie Objawy wylewu krwi do mózgu są dość charakterystyczne, jednak bardzo ciężko tylko na ich podstawie rozróżnić udar krwotoczny od udaru niedokrwiennego. W tym celu wykonuje się tomografię komputerową bez kontrastu. W większości przypadków pozwala ona na dokładne stwierdzenie, w jakim miejscu wystąpiło krwawienie do mózgu. Dokładne określenie typu udaru oraz miejsca uszkodzenia naczynia jest ważne, gdyż wpływa na późniejsze decyzje terapeutyczne. Udar krwotoczny – leczenie Leczenie udaru krwotocznego w pierwszej fazie polega na zabezpieczeniu podstawowych czynności życiowych pacjenta. Bardzo ważne jest zapobieganie niezwykle niebezpiecznym skutkom zwiększonego ciśnienia śródczaszkowego. Wylew krwi do mózgu – operacja Jeśli przyczyną krwawienia jest pęknięty tętniak wewnątrzczaszkowy lub malformacja naczyniowa, stosuje się operacyjne zaklipsowanie pękniętego naczynia lub metody radiologii interwencyjnej mające na celu powstrzymać wypływ krwi z naczynia od wewnątrz. Wybór odpowiedniej metody leczenia uzależniony jest od stanu pacjenta, jego wieku, a także parametrów morfologicznych krwawiącego naczynia. Udar krwotoczny – skutki Udar krwotoczny mózgu – rokowania Krwotok do mózgu zwykle niesie ze sobą poważne konsekwencje, przeważnie gorsze niż w przypadku udarów niedokrwiennych. U osób, które przeszły rozległy udar mózgu rokowania są bardzo złe i często wiążą się ze śmiercią. Udar krwotoczny – śmiertelność Szacuje się, że około połowa chorych, która doświadczyła udaru krwotocznego mózgu umiera na skutek w wyniku samego udaru lub związanych z nim powikłań. Udar krwotoczny – powikłania Udary są główną przyczyną niepełnosprawności w starszym wieku. Wiążą się z dużym pogorszeniem funkcjonowania, wpływając tym samym negatywnie na jakość życia. Do częstych powikłań udarów zalicza się: niedowłady, pogorszenie sprawności intelektualnej i afazję. Udar mózgu – afazja Afazja jest stosunkowo częstym powikłaniem udaru, polegającym na ośrodkowym upośledzeniu zdolności do wypowiadania słów (afazja ruchowa) lub ich rozumienia (afazja czuciowa). Krwotok śródmózgowy – rehabilitacja Rehabilitacja po udarze jest niezwykle ważna. W wyniku udaru dochodzi do nieodwracalnej śmierci neuronów, pomimo tego, dzięki niezwykłej plastyczności ośrodkowego układu nerwowego, utracone funkcje w pewnym zakresie mogą zostać przejęte przez aktywne komórki nerwowe. Rehabilitacja poudarowa powinna zostać rozpoczęta jak najwcześniej, już podczas pobytu w szpitalu. W przebiegu procesu rehabilitacji ważna jest współpraca fizjoterapeuty, logopedy oraz neurologa, która ma na celu zmniejszenie powikłań po udarze i umożliwienie pacjentowi jak najlepszego funkcjonowania. Udar krwotoczny mózgu – profilaktyka Profilaktyka udaru nie różni się od szeroko pojętego zdrowego stylu życia. Bardzo ważne jest utrzymywanie odpowiedniego ciśnienia krwi, masy ciała oraz dbanie o adekwatną do wieku i możliwości aktywność fizyczną. Należy pamiętać o kontroli poziomu cukru i tłuszczy we krwi. Ogromnie ważne jest również wystrzeganie się szkodliwych nałogów, w tym: nikotyny, alkoholu i narkotyków. Przestrzeganie zasad zdrowego stylu życia pozwala wielokrotnie zredukować ryzyko wystąpienia udaru krwotocznego. Twoje sugestie Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym. Zgłoś uwagi Polecane artykuły Guzy, stłuczenia i siniaki – co na nie stosować? Guzy, stłuczenia, siniaki i obrzęki – jakie środki warto mieć pod ręką, aby urazy goiły się szybciej? Podpowiadamy. Makrogole – czym są? Działanie przeczyszczające, zastosowanie, przeciwwskazania Makrogole to dobrze tolerowane i bezpieczne w stosowaniu preparaty, które wykorzystuje się w przypadku zaparć zarówno tych długotrwałych, jak i sporadycznych. Powodują zwiększenie objętości płynów w świetle jelit oraz wywołują działanie przeczyszczające. Czy kobiety w ciąży i dzieci mogą stosować makrogole, jakie są skutki uboczne zażywania tych leków, a także jak długo może być prowadzona terapia z wykorzystaniem PEG? Oparzenie meduzy – co robić? Wakacyjna kąpiel dla niektórych może skończyć się przykrym i dość bolesnym doświadczeniem za sprawą parzących, galaretowatych parasolek, swobodnie pływających w toni wodnej, czyli meduz. Do obrony oraz chwytania pokarmu używają parzydełek, zawierających jad, którego siła działania jest zróżnicowana w zależności od rodzaju meduzy. Po czym można rozpoznać, że oparzyła nas meduza? Dowiedz się, co zrobić po oparzeniu meduzą, zwłaszcza jeśli planujesz zagraniczne wakacje nad wodą. DEET – co to jest, dlaczego odstrasza komary i kleszcze? Bezpieczeństwo sprayu na owady DEET jest repelentem otrzymanym syntetycznie. Działanie tego preparatu polega na zaburzaniu węchu owadów, które nie są w stanie odebrać i zakodować zapachu kwasu mlekowego, będącego składnikiem potu potencjalnego żywiciela. Jak poprawnie stosować DEET, czy dzieci i kobiety w ciąży mogą bezpiecznie z niego korzystać i czy DEET na komary może być szkodliwy dla zdrowia? Zastrzyki z kwasu hialuronowego – czym są iniekcje dostawowe i kiedy należy je stosować? W niechirurgicznym leczeniu artrozy i chorób chrząstki stawowej stosowana jest dostawowa suplementacja kwasu hialuronowego (HA), czyli wiskosuplementacja. Zazwyczaj iniekcje dostawowe dotyczą stawów kolanowego oraz biodrowego. W aptekach oraz przychodniach dostępne są liczne preparaty do wiskosuplementacji kwasem hialuronowym. Produkty te różnią się usieciowaniem oraz masą cząsteczkową HA. Który preparat wybrać, jaka jest różnica między zastrzykami z kwasem hialuronowym a preparatami zawierającymi kolagen? Jak złagodzić ból pleców? Domowe sposoby i leki apteczne Ból pleców może dotyczyć każdego odcinka kręgosłupa, jednak zazwyczaj występuje ból krzyża, który pojawia się w odcinku lędźwiowo-krzyżowym. Zakłada się, że w populacji do 40 roku życia ponad 70% osób cierpiało na ból krzyża, natomiast drugiego najczęściej występującego bólu pleców – w odcinku szyjnym doświadczyła minimum połowa populacji. Jak poradzić sobie z bólem pleców, jakie leki wybrać i które z domowych sposobów mogą uśmierzyć ból? Co na alergię? Skuteczne leki i domowe sposoby na alergię Alergia może dotyczyć niemowlaka, dziecka i osoby dorosłej. Niestety problem ten doskwiera coraz większej ilości osób na całym świecie. Lekceważenie objawów alergii może doprowadzić do groźnych komplikacji, takich jak np. przewlekła obturacyjna choroba płuc. Wsparcie w leczeniu alergii mogą stanowić metody naturalne oraz wypracowanie schematu zachowań ograniczających kontakt z alergenami. Dostępne są również leki i preparaty na alergię, które można kupić w aptece także bez recepty. Stosowane właściwie, czyli konsekwentnie i zgodnie z zaleceniami, mogą pomóc zwalczyć dokuczliwe objawy alergii. Apteczne testy do wykrywania zakażenia Helicobacter pylori z kału i krwi Zakażenie Helicobacter pylori jest często diagnozowaną infekcją przewodu pokarmowego, która jednak w niewielkim procencie przypadków daje objawy, takie jak ból nadbrzusza, nudności czy wymioty. Diagnozę stawia się najczęściej na podstawie wyniku testu ureazowego, dla którego alternatywą od pewnego czasu są domowe testy na obecność zakażenia h. pylori z krwi lub kału. Czy są one wiarygodne, jak je przeprowadzić i jak interpretować ich wynik?

co gorsze udar czy wylew